(PL) Wyznania - św. Augustyn (wyd. Znak)

Wznowienie arcydzieła literatury światowej w powszechnie cenionym tłumaczeniu Zygmunta Kubiaka. Klasyka piśmiennictwa konfesyjnego, perła literatury duchowej i filozoficznej.

Zacząłem więc wchodzić w głębię mej istoty za Twoim przewodnictwem. Mogłem w nią wniknąć, ponieważ Ty mnie wspomagałeś. Wszedłem tam i takim wzrokiem duchowym, jaki był mi dany, dojrzałem w górze, ponad owym wzrokiem, ponad moim umysłem, światłość Boga niezmienną; nie tę pospolitą światłość dzienną, którą dostrzega każde żywe stworzenie (…). Nie było to takie światło, lecz inne, zupełnie odmienne od wszelkich takich rozjarzeń. Było ono nad moim umysłem, ale nie tak jak oliwa jest nad wodą ani nie tak jak niebo jest nad ziemią. Była nade mną ta światłość dlatego, że ona mnie stworzyła, a ja byłem w dole, bom został przez nią stworzony. Kto zna prawdę, zna tę światłość, a kto zna tę światłość, zna wieczność. To jest światłość, którą miłość zna. 
(Fragment książki)