(PL) Pisma i rozmowy o praktyce obecności Bożej - brat Wawrzyniec od Zmartwychwstania

„Wawrzyniec był w pełnym tego słowa znaczeniu mistykiem obowiązków stanu, życia pokornego pośród nudnych zajęć”. Był to kucharz, który znał stres, nadmierne rozgorączkowanie w godzinach szczytu, niezadowolenie zjadaczy chleba i brak wdzięczności, monotonię gestów i zmęczenie, bałagan, któremu trzeba zaradzić, i wieczne mycie naczyń. Właśnie dzięki temu – a także, trzeba to powiedzieć, dzięki swojemu długiemu milczeniu przed Bogiem w czasie nocy – wzywał do zarezerwowania sobie chwil skupienia i trwania w Obecności, do korzystania z wielu „straconych” momentów w ciągu dnia, niezależnie od tego, czy zajmuje się dzisiaj mieszkanie przy ulicy de Vaugirard, czy pracuje się w kuchni restauracji zlokalizowanej w dawnej własności Karmelitów, czy jedzie się metrem przebiegającym ponad ogrodem, czy jest się profesorem, czy studentem renomowanych instytutów wypełniających dom Wawrzyńca, czy siedzi się przed komputerem w paryskim biurze lub też za kierownicą na tych ulicach o niezliczonych czerwonych światłach i o tysiącach twarzy, a wszyscy przy tym są dziećmi Bożymi.

Conrad De Meester OCD