(PL) Carlo Acutis. Nastolatek zakochany w Bogu

Postać Karola Acutisa (1991–2006), wyniesionego na ołtarze w 2020 roku, wzbudza zainteresowanie i zdumiewa. Jak to możliwe, że chłopiec, którego ziemskie życie trwało zaledwie piętnaście lat, w tak krótkim czasie osiągnął dojrzałość chrześcijańską i ludzką? O tym, że jest to możliwe, świadczą fakty, które spisał o. Luigi Francesco Ruffato. Ukazują one Karola z różnych perspektyw: w kontekście rodzinnym i środowiskowym, na drodze duchowego rozwoju – w ukochaniu i naśladowaniu św. Franciszka z Asyżu; w dążeniu do doskonałości oraz owocach tego dążenia. Widać w tym zwyczajność, przyciągającą i wzbudzającą sympatię, oraz nadzwyczajność, która nieco onieśmiela, ale i zachwyca.

Autor książki ułożył z zebranych materiałów obraz panoramiczny: fakty, komentarze, opinie, świadectwa, a wreszcie słowa samego Karola. Jest to więc książka do wielokrotnego czytania. Jest to książka, która daje do myślenia i skłania do tego, by przekierować spojrzenie z ziemi w stronę nieba.

Mój syn wybrał drogę oderwania się od samego siebie i tego wszystkiego, co nie jest Bogiem, aby oddać się całkowicie Jemu, i konsekwentnie tą drogą podążał. (…) Przed urodzeniem Karola nie miałam właściwego podejścia do czasu. (…) Karol pokazał mi, jak przeżywać czas w odniesieniu do wieczności. (…) Pokazał mi drogę: którędy mam pójść, aby wyjść ze względności i rozpocząć pielgrzymkę ku Absolutowi. (…) Karol nauczył mnie sytuować moją codzienność w perspektywie poszukiwania Absolutu, łaski. Przy realizowaniu tej metody konieczne jest ciągłe przystępowanie do sakramentów, zwłaszcza Eucharystii, którą Karol nazywał „autostradą do nieba”.

Antonia Salzano Acutis, mama Karola (fragmenty wywiadu, który przeprowadził z p. Antonią 15-letni Alessandro Perissinot)

Żyjemy w kulturze zwycięzców. Chcemy być znani, podziwiani i kochani – triumfować i osiągać sukcesy. Mało kto chce być cichym, pokornym i ukrytym. Dlatego współczesność gardzi świętymi, bo choć poświęcają życie Bogu i ludziom, to cierpią i są niezrozumiani. Gdy jednak przypatrzymy się ich heroicznym postawom, dostrzeżemy godną uznania siłę i wytrwałość zmagania o lepszy świat, a blask ich życia przeniknie nas, rozjaśniając drogi naszego życia.